راه حل بیابید

وقت تلف کن نباشید!

راه‌های مبارزه با عادت به تاخیر انداختن کارها

 

آیا همین الان که دارید این مطلب را می‌خوانید کار مهمی را نیمه تمام رها کرده‌اید؟ یا دیشب، وقتی داشتید سه ساعت وقت صرف پختن غذایی که تازه یاد گرفته‌ بودید می‌کردید، باید به حساب و کتاب‌های کسب و کار تازه‌تان می‌رسیدید؟

از دیدارتان خوشوقتم! شما هم مثل من دچار بیماری «وقت‌ تلف کنی» هستید،‌ یا همان عادت بدِ «به تاخیر انداختن انجام کارها»!

البته چندان جای نگرانی نیست. بعضی‌ها اوضاع‌شان از من و شما هم بدتر است. آنقدر بدتر، که این عادت برایشان به یک ناهنجاری مزمن تبدیل شده و سال‌هاست جلوی پیشرفت و شکوفایی استعدادهایشان را گرفته است. اما کسانی هم هستند که این عادت را ندارند یا راه مهار کردن آن‌ را بلدند. فکر می‌کنید آن‌ همکلاسی دانشگاه‌تان که همیشه یک قدم از شما جلوتر است، یا آن همکاری که هر کاری که بهش سپرده می‌شود را به موقع و بدون استرس تمام می‌کند، «وقت تلف کن» نیستند؟ اشتباه می‌کنید. همه‌ی ما به نسبت‌ها و درجات مختلف وقت تلف کن هستیم. اما چطوری درجه‌ی وقت‌ تلف ‌کنی‌مان را کم کنیم؟

 

قدم اول: واقعا؟

بله! تلخ است، اما باید این عادت را در خودتان تشخیص بدهید و قبول کنید که به آن مبتلایید. تشخیصش زیاد سخت نیست. بعضی از شاخص‌ترین علا‌ئم‌اش این‌ها هستند:

  • از بین همه‌ی کار‌های انجام‌ نداده‌تان،‌ عدلْ همیشه می‌روید سر کار‌های آسان‌تر و کم‌ اهمیت‌تر 
  • ​همچین که انجام کار مهمی را شروع می‌کنید، به دقیقه نمی‌کشد که بلند می‌شوید برای خودتان چای درست کنید
  • یک کار خیلی مهم را مدت‌ها در لیست کارهای انجام نشده‌تان نگه می‌دارید
  • به خواهش دیگران برای انجام کارهای کوچک جواب مثبت می‌دهید، هرچند می‌دانید وقت‌تان را باید صرف کار مهم‌تری کنید
  • مدت‌هاست منتظر زمان یا روحیه مناسب برای انجام کارتان هستید متوجه‌ شدید؟

شما، بله شما دوست عزیز؛ شما یک وقت تلف کن هستید! 

 

قدم دوم: چرا؟

دقیقا! سوال ما هم همین است؛ خب چرا؟ چرا کارتان را به تاخیر می‌اندازید؟

علتش را می‌توانید در خودتان یا در نفسِ کاری که باید انجام بدهید پیدا کنید. شاید کاری که باید انجام بدهید حوصله‌تان را سر می‌برد و ترجیح می‌دهید وقت‌تان را صرف کارهایی که برایتان لذت‌بخش‌تر است بکنید. یا ذهن نامنظمی دارید و اهل لیست کردن کارهای انجام نشده هم نیستید. اینجاست که ناخودآگاه وقت‌تان را صرف کاری می‌کنید که بیشتر از هرکاری آرام‌تان می‌کند و انجام کار مهم‌تان به آینده‌ای نامعلوم موکول می‌شود.
خیلی وقت‌ها هم علت تعلل ما در انجام کارهای‌مان ناشی از عدم اعتماد به نفس است، مثلا فکر می‌کنیم مهارت لازم برای انجام آن کار بخصوص را نداریم یا نگران قضاوت دیگران در مورد کیفیت انجام کارمان هستیم. جالب است بدانید که آدم‌های ایده‌ال گرا هم خیلی وقت‌ها کارهایشان را به تاخیر می‌اندازند. همان‌هایی که از ترس نداشتن وقت کافی برای انجام کارشان به نحو احسن، اصلا آن‌ را شروع نمی‌کنند و یا کارشان را شروع می‌کنند ولی هیچوقت کیفیت انجامش راضی‌شان نمی‌کند و نهایتا کارشان تا مدت‌ها ناتمام می‌ماند.
یک دلیل عمده دیگر بروز عادتِ «کار را به تاخیر انداختن»، ناتوانی در تصمیم‌گیری است. معمولا وقتی نمی‌توانید تصمیم بگیرید که کدام کار مهم‌تر است یا راه درست انجام یک کار چیست، انجامش را به تاخیر می‌اندازید.



قدم سوم: خب حالا چه کار کنم؟

«وقت تلف کردن» به سادگی می‌تواند به جزئی از شخصیت شما تبدیل شود و رها شدن از آن به این راحتی‌ها نیست. عادت‌ها، وقتی از سرِ ما می‌افتند که با تمام نیرو جلویشان بایستیم. پس باید هر ترفندی را که بلدیم به کار ببریم تا بتوانیم از پس آن برآییم. یک ضرب‌المثل چینی می‌گوید که «برای مبارزه با وقت‌تلف‌کنی مهیا شوید»!

خودتان از هرکسی بهتر می‌توانید استراتژی حمله به این عادت درونی‌تان را طراحی و اجرا کنید. ولی به هر حال، بعضی قانون‌های کلی برای مبارزه با این عادت اینهاست:

  • از یک دوست بخواهید که روال انجام کارتان را کنترل کند و نگذارد وقت تلف کنید. این یکی از اصول کمک کننده در کارهای گروهی است.  
  • روی یک تکه کاغذ عواقب ناخوشایند به تاخیر انداختن کارتان را بنویسید و جلو چشمتان بگذارید (مثلا روی عینک‌تان بچسبانید)
  • به این فکر کنید که شما ساعتی چقدر می‌ارزید (مظنه‌تان چند است!) و وقت‌تان چقدر ارزش دارد؟ اگر برای خودتان کار می‌کنید یا برای دیگری فرقی نمی‌کند. اینکه به خودتان یادآوری کنید که وقت با ارزش‌تان را دارید تلف می‌کنید و خودتان یا همکاران‌تان را متضرر می‌کنید، باعث می‌شود به کار برگردید.

اگر به دلیل بی‌نظمی (یا همان نامنظم بودن) کارهای‌تان را به تاخیر می‌اندازید:

  • لیست کارهای انجام نشده‌تان را همیشه پیش چشم‌تان داشته باشید تا به علت مشغولیت با کارهایی که دوست دارید انجام بدهید، کار اصلی و مهم‌تان را فراموش نکنید (دیدن لیست کار‌های انجام نشده‌تان بالاخره شما را از رو خواهد برد)
  • کارهایتان را اولویت بندی کنید. اینطوری یک روزِ تمام را صرف تغییر دکوراسیون اتاق‌تان نمی‌کنید وقتی که تا تحویل پروژه نهایی دانشگاهتان فقط ۳ روز باقی مانده و هنوز یک بخش ناتمام هم دارد.
  • برای انجام هر کاری مدت خاصی را مشخص کنید و نهایت تلاش‌تان را بکنید که آن کار را در مدت مشخص شده انجام دهید.
  • فقط روی کاری که در حال انجامش هستید تمرکز کنید.

ممکن است دلیل این‌که کارتان را به تاخیر می‌اندازید این باشد که به نظرتان کارِ بزرگی است. در این صورت بهتر است آن کار را از یک زاویه دیگر ببینید. مثلا:

  • مسوولیت‌های بزرگ را به چندین کار کوچک تقسیم کنید. با این کار با برداشتن قدم‌های کوچک‌تر و قابل انجام، به هدف نهایی‌تان نزدیک می‌شوید.
  • کار را شروع کنید،‌ ولو این‌که نمی‌توانید فکرتان را برای پیاده کردن یک استراتژی دقیق جمع و جور کنید. گاهی کافیست انجام گوشه‌ای از یک کار بزرگ را شروع کنید تا مراحل درست کار دست‌تان بیاید. ضمنا موفقیت در انجام کوچکترین بخش یک پروژه‌ی بزرگ هم می‌تواند انگیزه ادامه کار را در شما تقویت کند.

یا نه،‌ مشکل از جای دیگری‌ست؛ کارتان را تاخیر می‌اندازید چون اصلا دوستش ندارید:

  • اما شاید وقتی شروع کنید نظرتان عوض شود؛ پس حتما شروع کنید. از روش‌هایی غیر از روش همیشگی که به کار می‌بردید استفاده کنید. مثلا در حین انجام کار به موسیقی‌ای که به تمرکزتان کمک می‌کند گوش بدهید.
  • برای خودتان جایزه مشخص کنید. به خودتان قول بدهید اگر مهم‌ترین کار نیمه تمام‌تان را تمام کنید به رستوران مورد علاقه‌تان بروید یا فیلم یا سریال تلویزیونی مورد علاقه‌تان را ببینید. طعم شیرین پایان کار و فراغت بال را بچشید و دوباره، و دوباره (و حتا دوباره) تجربه‌اش کنید.
     

یادتان باشد هر چه طولِ زمان مبارزه با عادت «کار به تاخیر انداختن» را طولانی‌تر کنید به پیروزی کامل نزدیک‌تر می‌شوید.

خب، دیگر وقت‌‌تلف‌‌کنی بس است. بلند شوید و به کار اصلی‌تان برسید.

این نوشته، برداشت و ترجمه‌ی آزادی است از این منبع Mindtools

نظرات

tayebe68
tayebe68:

سپاس ، منم باید همین کارو بکنم ، بلند شم و به کار اصلیم برسم

هاله
هاله:

ممنون دقیقا همانی بود که من لازم دارم

نفیس
نفیس:

مطلب بسیار عالی بود ممنون

bahar60
bahar60:

دقیقا من هم این عادت رو زیاد دارم من رفتم به کار اصلیم برسم ممنونم

جستجو
جستجو:

اولین قدم برای موفق شدن در هر مرحله از زندگی آشنایی به ضعف ها و قدرت هامون هست.
ممنون از گذاشتن این مطالب در اینجا
مریم طایفه(حستجو)