کسب و کار عاطفه

ارسالی توسط Atefeh

• بلاگ Atefeh
• ورود به سایت or ثبت نام تا بتوانید نظر ارسال کنید

---

مصاحبه عاطفه با یک کارآفرین موفق

ضمن عرض سلام
عنوان پروژه کلاسی مصاحبه با یک کارآفرین موفق بود اما از اونجایی که نتوانستم کارآفرینی پیداکنم که قبلآ در حوزه ایده کاری من فعالیت داشته باشد بنابراین تصمیم گرفتم مصاحبه ای با یک کارآفرین اجتماعی داشته باشم امیدوارم موردتوجه دوستان مخصوصآ اونهایی که قصد انجام کار خیر و پروژه های کارآفرینی اجتماعی دارند قرار بگیره و دید وسیعتر و مناسبتری درباره فعالیت موفق در این حوزه پیدا کنن.
کارآفرینی که من برای مصاحبه انتخاب کردم خانمی هستند که توانستند در منطقه دروازه غار کارگاه خیاطی دایر کنند و حدود 45 زن و دختر رو تحت پوشش قرار بدن.
ذکر یک توضیح رو لازم میدونم در مناطق محروم که سطح سواد و آگاهی افراد بسیار پایین است به دلیل نبود آموزش صحیح خانواده ها به فرزندان و مردسالار بودن فضا، مدیریت و استقلال مالی یک زن به هیچ وجه قابل قبول نیست دختران و پسران با این نگرش آموزش می یابند که وظیفه مرد نان آوری و مدیریت است و وظیفه زن خانه داری و پخت و پز. پس متوجه هستید که کار کردن با این قشر تا چه حد سخت و طاقت فرساست چون باید روی باورها و ساختار فرهنگی کار کرد و دید منفی را عوض کرد و به این دختران اعتمادبنفس و خودباوری بخشید چون اکثرآ اعتمادبنفسی در حد صفر و بلکه کمتر دارند.

متاسفانه علی رغم تلاش بسیار برای حضور در محل و تهیه عکس به دلیل عدم حضور این خانم در محل و مشغله کاری مجبور به مصاحبه تلفنی شدیم.

سلام
لطفآخودتان رامعرفی کنید؟
صفا.پ هستم.
سن و تحصیلات خودتان رابفرمائید؟
52سال سن دارم و مدرک تحصیلی من فوق دیپلم است.
پیشینه فعالیتهای اجتماعی خود را بفرمائید.
سالها به عنوان معلم زبان در آموزش پرورش فعالیت داشتم. 8 سال پیش با انجمن حمایت از حقوق کودکان آشنا شدم آنزمان یکی از پروژهای انجمن به اسم خانه کودک شوش میخواست فعالیتش را شروع کند. هنوز مترو راه اندازی نشده بود و فضایی که توسط یکی از خیرین در اختیار ما گذاشته شده بود ساختمان کهنه و قدیمی در یکی از محلات خیابان شوش بود محل قبلآ حمام عمومی بود وقتی ما برای اولین بار به داخل ساختمان پا گذاشتیم به دلیل عدم تعمیرات، کف خانه را به قطر چند سانتیمتر فاضلاب شهری پوشانده بود و تبدیل شده بود به محل زندگی موشها. برای بزرگترها مکان، مناسب نبود چه رسد به کودکان. شاید باورش سخت باشد اما همه آستین بالا زدیم و با ظرف فاضلاب را بیرون میریختیم با مرگ موش و تله، محل را پاکسازی کردیم شروع به رنگ کاری در و دیوار کردیم میز و صندلی و تجهیزات تهیه کردیم به علت نبود امکانات مالی هرکی هرچه داشت می آورد مثلآ یک تلویزیون قدیمی داشتم که آوردم و تا چندوقت که اسپانسر پیدا کنیم باهمین وضع سر کردیم. چند سال که گذشت وضع رو به بهبود گذاشت و سایر داوطلبان آمدند و مجموعه گسترش پیدا کرد من هم در خانه کودک فعال بودم تا 2 سال پیش که مستقل شدم.
انگیزه شما از دایر کردن این مرکز چه بود؟
هدف تاسیس انجمن حمایت و آموزش به کودکان کار و خیابان بود در خانه کودک شوش هم شاگردان من بچه هایی بودند که با کفش واکس زدن و تکدیگری و فروش فال یا پاک کردن شیشه اتومبیل سر چهارراهها به اقتصاد خانواده کمک میکردند به قول معروف مشاغل کاذب داشتند مدرسه نمیرفتند و حرفه ای هم یاد نمیگرفتند و اکثرآ وقتی بزرگتر میشدند از راه سرقت، قاچاق و زورگیری کسب درآمد میکردند وضع دختران بدتر از پسران بود از حمایت یا حداقل حقوقی محروم بودند کاری نمیشد کرد فقر اقتصادی خانواده ها را وامیداشت بچه ها را به کار بگیرند تا اقلآ خرج خودشان را دربیاوند نمیشد گفت بچه را به مدرسه بفرست چون میگفت تو خرج زندگیمان رامیدهی؟ تازه مگه یکی دوتا خانواده بودند، خانواده ها یکی از یکی نیازمندتر. از 8 سال پیش که پا به این مناطق گذاشتم دلم میخواست با حرفه آموزی در کنارسوادآموزی به بچه ها مخصوصآ دختران جوان حس توانمندی و روی پای خود ایستادن بدهم تا فردا که بزرگ میشوند به جای روی آوردن به مشاغل کاذب حرفه و تخصص خود را داشته باشند.
از چه زمانی شروع کردید؟
شروع کارم جموعه از سال 86 بود اما فراهم شدن زمینه شروع این کار طی پروسه ای 8 ساله انجام شد یعنی از زمان شروع فعالیتم در خانه کودک شوش.
محل کارگاه را چگونه پیداکردید هزینه اجاره محل چطور تامین شد؟
محل ابتدایی کارگاه در کوچه پس کوچه های دروازه غاربود. شرکت یکی از دوستان هزینه رهن را تقبل کرد اما با سرد شدن هوا و بارندگی و قدیمی بودن ساختمان سقف کارگاه ریزش کرد و ما مجبور شدیم به جای دیگری نقل مکان کنیم.
تجهیز کارگاه به چه صورت انجام گرفت؟
تعدادی چرخ خیاطی مربوط به پروژه های قبلی در خانه کودک موجود بود ابتدا با همین 4-5 چرخ خیاطی شروع کردیم بعدها اسپانسرها چند چرخ اضافه به کارگاه اهدا کردند.
چطور اسپانسرها را پیدا کردید؟
روز افتتاحیه کارگاه تمام دوستان و آشنایان و افراد خیری را که میشناختیم دعوت کردیم آمدند و شرایط کارگاه را دیدند و هرکسی با توجه به وسعش، تامین هزینه های گوشه ای از کار را تقبل کرد. بیشتر تمایل داریم خیرین وسایل و مایحتاج موردنیاز راتامین کنند تااینکه پول نقد بدهند.
کارآموزها را چگونه پیداکردید؟ تبلیغ ومعرفی کارگاه به چه صورت انجام شد؟
در ابتدا اکثر کارآموزها از طریق خانه کودک شوش با ماآشنا شدند بیشترشان دختران افغانی بودند که در محلات اطراف ساکن بودند(معمولآافغانیها استقبال بیشتری میکنند)اماکمی که گذشت ایرانیهاهم جذب کارگاه شدند الان اکثر کلاس، ایرانی هستند.
نحوه آموزش به چه صورت بود؟
زنان و دختران در این مناطق در وضعیت دشوار زندگی میکنند و تحت فشارهای شدید قرار دارند به جهت آسیبهایی که در گذشته دیده اند مشکلات روحی وروانی مختلفی دارند به ظاهر کارگاه خیاطی تاسیس کردیم اما در واقع کارگاه انسان سازی بود. قبل از شروع آموزش خیاطی هر کارآموزی کلاسهای سوادآموزی،آموزش مهارتهای زندگی ،...رو میگذرونه. روانکاو ما مدام با خانمها در ارتباطه تا بتونیم از لحاظ ذهنی آنها را آرام کنیم تا ذهنشان آماده پذیرش و آموزش بشه.
مشکلاتی که این مدت شما رو به چالش کشیده اند؟
مشکلات که خیلی زیاد هستند انگار با تریلی از روت رد بشن! یکی از مشکلات کارآموزها بودند که تا یاد بگیرند و به فضا عادت کنند طول میکشد اوایل کار هر روز گیس وگیس کشی بین کارآموزها داشتیم اکثرشون مشکلاتی از جمله خشم فروخورده دارند که سر یکدیگر خالی میکنن. یکی دیگر مشکلات مالی بود. نهادهای دولتی نگاه مثبتی نداشتند وعلی رغم قول همراهی که درابتدا دادند هیچ کمکی در شروع کار نکردند. خانواده ها با اکراه و بدبینی به کار ما نگاه میکردند و اجازه حضور به زنان ودخترانشان را نمیدادند.
چگونه بر مشکلات فائق اومدین؟
کلاسهای جانبی که برای کارآموزها گذاشتیم واز مددکار و روانشناس کمک گرفتیم و تلاشهایی که برای رفع مشکلات خانوادگی کارآموزها میکردیم همه در بهبود شرایط کاری موثر بود. ما کارمان را بدون کمکهای دولتی و با تکیه بر همیاری مردم و خیرین شروع کردیم شرایط سختی بود مادران با بچه هایشان در فضای کوچکی کار میکردند اما با سختی فراوان کارگاه رونق گرفت یک روز از شهرداری تماس گرفتند که برای بازدید بیایند. فردی که از شهرداری آمد وقتی باواقعیت تلخ و شرایط بد محل(کوچک بودن کارگاه، ناامن بودن فضا به جهت مخروبه بودن ساختمان و...) روبرو شد و علاقه و پیگیری من و کارآموزانم را دید به شدت منقلب شد چند وقت بعد از طرف شهرداری با ما تماس گرفتند که شهرداری ساختمان 2 طبقه 500 متری و امکانات موردنیاز را در اختیار ما قرار میدهد که بتوانیم نیروی بیشتری رو تحت پوشش قرار بدیم. الان هم درگیر اسباب کشی به محل جدید هستیم.
نحوه برخورد اهالی با شمادر شروع کار چطور بود؟
اولش نظر خوبی نداشتند ما برای اینکه بتوانیم رضایت خانواده ها را برای اجازه حضور دخترانشان در کارگاه پیدا کنیم مجبور شدیم با تک تک خانواده های کارآموزها صحبت کنیم به منزلشان برویم وآنها را به کارگاه دعوت کنیم تا اعتمادشان جلب شود.
چه گروه سنی را تحت پوشش قرار میدهید؟
الان در کنار کارگاه کلاسهای سوادآموزی داشتیم که برای مادران بود و کلاسهای کارگاه گروه سنی 15-18 سال رو شامل میشد اما الان مادران هم جذب کارگاه میشن.
چطور شد به فکر درآمدزایی افتادید؟
اوایل، دختران بعد از گذروندن دوره آموزش، هرکدام جدا کار را دنبال میکردند یا جذب کارگاههای دیگر میشدند کم کم که وضعمان بهتر شد و چرخ خیاطی تازه بهمان اهدا شد توانستیم سفارش کار بگیریم مثلآ الان شرکت مسافربری قطار رجا بهمون سفارش کار داده.
فکر میکنید دلیل موفقیت شما چه بوده؟
صداقت وپشتکار. برای انجام کارهای خیریه ای نیاز به پشتیبانی مردمی است و مردم هم الکی پول نمیدهند من تبلیغ الکی نمیکنم هرکسی را که قصد کمک دارد به کارگاه دعوت میکنم می آید و وضع را میبیند چیزی برای غلو کردن نداریم خودمان هستیم و خودمان همین است که فرد اعتماد میکند دفعه بعد دوست دیگری را میاورد.
برنامه آینده شما؟
بعد از اسباب کشی به محل جدید و افزایش امکانات قادر خواهم بود کار را گسترش دهم و از لحاظ مالی مجموعه در وضع بهتری قرار خواهد گرفت اینگونه حس رضایت واعتمادبنفس بین دختران منطقه افزایش می یابد چون اکنون آنها در کنار آموختن سواد حرفه ای می آموزند که میتوانند مشکلات مالی خود و خانواده شان را رفع کنند. تصمیم دارم قسمتی از ساختمان جدید را به عنوان مهدکودک راه اندازی کنم تا مادران بابت کودکانشان آسوده باشند و وقت بچه ها هم کنار چرخ خیاطی به بطالت نگذرد.
حرف آخر؟
این اولین باری است که در ایران در مناطق محروم محلی اینچنینی برای دختران با هدف تربیت مدیر ایجاد میشود. دخترانی که از این مجموعه بیرون می آیند حتی اگر نتوانند کارگاه خود را راه اندازی کنند قادر خواهندبود مدیریت خانه خود را برعهده بگیرند و فرزندان بهتر و موفق تری تربیت کنند.
با تشکر از اینکه وقتتون رو در اختیار ما قرار دادید.

پایان