وبلاگ

نون بیار، طلاق ببر؟

نارنج
نارنج:

داشتم وبسایت شورای بانوان بازرگان اتاق تهران رو می خوندم. این خبر توجهم رو جلب کرد. اول خوشحال شدم که یک نماینده مجلس از اشتغال زنان دفاع کرده. ولی فکر که کردم دیدم حرفش کاملا هم درست نیست. یعنی بالا رفتن آمار طلاق خیلی هم بی ربط به اشتغال زنان نیست. نه اینکه زنانی که کار می کنند علاقه شون به خانواده هاشون کم میشه. فکر نمی کنم اصلا این طور باشه.

ولی اگه زنی در یک ازدواج ناموفق باشه و بخواد از اون زندگی بیرون بیاد، اینکه می تونه روی پای خودش بایسته یا نه خیلی ملاکه. شاید قبل از اینکه زنان وارد نیروی کار بشن خیلی ها به خاطر مسایل اقتصادی توی ازدواج بد و آزاردهنده می موندن. قضیه طلاق همه ش سر این نیست که یکی چشم و گوشش باز شده. می تونه خیلی عملی و دو دو تا، چهار تا باشه. اتفاقا من توی اطرافیانم که نگاه می کنم می بینم حتی توی نسل های قدیم هم زنانی از شوهرانشون جدا می شدند که یا کار می کردند یا به خاطر خانواده شون دستشون به دهنشون می رسیده.

اشتغال زنان توی یک ازدواج سالم و خوب نباید تاثیر چندانی داشته باشه. چه بسا که باعث بشه ۲ طرف رابطه برای ساختن یه زندگی خوب بیشتر کار کنن. ولی سرنوشت یک ازدواج بد وابسته خیلی عوامل هست. یکیش هم اینه که اونی که استقلال مالی نداره بعد از طلاق چه کار کنه.

اینکه ما چه اصراری به نگه داشتن کانون ولرم خانواده در ازدواج های ناسالم داریم، بماند...

نظرات

سما
سما:

سلام خانم
تحلیل بسیار هوشمندانه ای بود بعلاوه خط آخر که عالیه .درضمن اینکه اینروزها آمار طلاق در زوجهای مسن بسیار بالا رفته کسانی که به قول ما سنی ازشون گذشته .

majid_ccna
majid_ccna:

سلام

خواستم نظر بدم، دیدم نظرم خیلی شخصی میشه، یه چیزی تو مایه های یه مقاله چند صفحه ای.
بنابر این فقط یه مطلب رو بیان میکنم.
در ازدواج، طرفین به زن و شوهر محدود نیستند، به جز اطرافیان فرزندان هم مهم هستند.
به هر صورت تجربه شخصی من به بنده ثابت کرده آغوش گرم مادر به خصوص در 3 سال نخصت و به خصوص در سک ساله اول سندگی هر کودک، به هیچ عنوان جایگزین نداره. ( در ترجبه شخصی بنده، تنها کار من به عنوان پدر، تعویض پوشک، گرفتن باد و نفخ بچه، در آغوش گرفتن، تعویض لباس، استحمام و یه سری کارهای عادی دیگه رخداده، اما هیچکدوم جای یک آغوش مادرانه و نگاه مادر و فرزند رو پر نکرد)
حالا برنامه ها و سیستمهای حمایتی موجود قانونی و عرفی در این خصوص آیا برای مادران شاغل ( و حتی پدران ) حداقل ها رو برآورده میکند!؟

ایلگار
ایلگار:

از نظر من هم نقش مادر برای کودک در تمام زندگی و به ویژه سال های اول زندگی کودک، مسلم وغیر قابل جایگزینی هست.

اما بحث اینجاست که ورود زنان به جامعه و نقش های اقتصادی، قوانین حمایتی برای زنان و کودکان رو می طلبه. در حال حاضر از زنان انتظار می ره بدون تغییر در قانون، ذهنیت، عرف، نحوه و شرایط وظایف مادری و خانه داری، کار بیرون منزل رو هم به وظایفشان اضافه کنن.
این فضا زنان رو تحت فشار مضاعف قرار می ده. یک راه رهایی از این فشار، انتخاب طلاق برای برون رفت از بخشی از مسئولیت های مضاعف هست.

وجود قوانین حمایتی و تشویقی و از طرفی قوانین بازدارنده از افراطی گری های خانوادگی، می تونه تا حد زیادی از فشارها و تنش ها بکاهه؛ و اختیار و اعتماد به کار زنان رو افزایش بده.

کاهش فشار و پذیرش قانونی و عرفی نقش زن به عنوان یکی از دو محور اقتصادی خانواده، و از طرفی پذیرش نقش مرد به عنوان یکی از دو محور عاطفی خانواده، در پی خود آرامش و گرمی کانون خانواده را خواهد داشت.